فقط اونْ لحظه ای کِه تویِ ویسش بهم گفت :
ببین مثلا تو که نزدیکترین و صمیمی ترین دوستِ منی و همه چیزمو بهت میگم .........
فقط من درک میکنم عمقِ این حرف رو که تُ رو میشناسم و میدونم چقدر بیانِ این احساسات و حرفا برات سخته
هیچ وقت چنین حسِ خوبی و دوست داشتنِ عمیقی رو نسبت به کسی نداشتم 💎
دل به عشقت مبتلا شد خوب شد
خدایا خودت بهم توان اینو بده فردا ساعت ۵:۵۰ دقیقه صبح بیدار شم 🙌🏻 و بیدار بمونم 🙌🏻💎
خسته شدم از بس سعی کردم ۶ صبح بیدار شم و ۸ بیدار شدم ! 🤦🏻♀️🥺
+اگر بیدار بشم میام پایین همین پست مینویسم :)
+بیدار شدم 😍👏🏻
این روزا هر صبح که بیدار میشم میبینم از دیروز تا الان یک هفته گذشته !
اینقدر زمان داره سریع میگذره که اصلا باورم نمیشه فقط دو جمعه دیگه رو بگذرونم،جمعه سوم کنکورم خواهد بود !
به همین سرعت همین 3 هفته هم میاد و میره و من میام میگم تموم شد .....
چند روزیه هی میگم دیگه اگر خواستی پست بذاری حق نداری از واژه ((کنکور)) و وابسته هاش استفاده کنی !! ولی ناخودگاه به هر چیزی فکر میکنم تهش به کنکور ختم میشه ! حس میکنم افکارم اونقدر محدود شده این چند وقت که اجازه فکر کردن به چیزای دیگه رو ندارم !
اینقدر این چند وقت اتفاقات خوب و بد داشتم و تجربه های جدیدی کسب کردم که خیلی دوست داشتم اینجا ثبت بشن اما نمیدونم چرا نتونستم اینجا ثبتشون کنم :(
چند نفر از بلاگر ها توی چند وقت اخیر من رو به چالش های خوب و جالبی دعوت کردن !
موضوع چالش ها هم دقیقا چیزایی هست که یادداشت کرده بودم خودم سر فرصت که ازشون بنویسم اینجا !
ولی نمیدونم چرا دستم به نوشتن نمیره ! واژه کم میارم !
برای همین ؛
اول از همه ازشون تشکر میکنم
دوم اینکه قول میدم در اولین فرصتی که ذهنم برای نوشتن اماده شد،بیام و بنویسم !
ادامه مطلب با اینکه شاید طولانی باشه ولی ارزش زمان گذاشتن رو داره :)
یادت بمونه که امشب سرِ چی به خدآ قسم خوردی 💎
یادت بمونه که فردا قراره چجوری شروع بشه و چجوری تموم بشه 🌵
به تاریخِ ۲۰ خرداد ماهِ ۱۳۹۸ ساعتِ ۰۰:۳۰ 🧚🏻♀️
برایِ نمایشِ عکس در کیفیتِ اصلی کلیک کنید روی عکس :)
+ شاید بعد از نوشتنِ غم نامه دیشبم و حال نه چندان خوبم ؛
دیدن اسمِ این آدم و پیاماش تونست برم گردونه به حالِ نسبتا خوب :)
+پست قبل رمز دار و شخصی شد !
+ ممنون از رفقایی که دیشب وقتشونو برام گذاشتن و باهام اینجا حرف زدن ❤️
این روزا اینقدر حجم افکار توی سرم زیادن که واقعا دارم کم میارم !
خوشحالم ازینکه فقط 37 روز دیگه تا کنکور مونده !
در عین حال هم ناراحتم ازینکه 37 روز دیگه مونده !
خوشحالم چون داره تموم میشه !
و ناراحتم چون زمان زیادی نمونده و تنبلی این روزام حسابی عنان کار رو از دستم گرفته !
ولی میدونید این خوشحالم میکنه که امسال focus اصلیم روی اینه که سر جلسه با آرامش تمام اون چه خوندم رو پیاده کنم !
یکی از دوستام که یکسالی ازم بزرگتره و امسال رفت دانشگاه چند وقت پیش بهم گفت ببین سمانه من این راه رو رفتم ! اعتماد کن به خدا ! از تلاشت دست نکش ولی در عین حال هم حس کن یک نفر هست که میخواد یه کاری کنه که در نهایت تو خوشحال باشی ! شاید حتی الان ناراضی باشی از حالت ولی بعدا خیلی ازش تشکر میکنی !
خودش عشق و زندگیش پزشکی بود! بعد رتبه امسالش حدود 1000 تا فاصله داشت برای قبولی پزشکی ! دیگه رفت سراغ فرهنگیان و الان داشنجوی آموزش ابتدایی شهر خودمونه :)
بهم گفت : الان اینقدر خوشحالم از جایگاهم که حتی بهم بگن برگرد پزشکی بهترین دانشگاه نمیرم ! میگفت کل تابستون رو گریه میکردم که چرا نشد ولی الان هر روز صبح دارم از خدا تشکر میکنم که نشده !
با حرفای دوستم ته دلم یه جورایی گرم شد ! به اینکه خدا میبینه و قطعا تمام اون سختی ها و اتفاقات بد مهر 97 رو برام جبران میکنه :)
خدایا من بهت اعتماد میکنم و مطمینم در نهایت اتفاقی میافته که من خوشحال خواهم بود ^_^
